Miłość

Pamiętam, jak w Kordianie, "wieszczu"* Słowacki napisał, że miłość można kupić. Banał, nieprawadaż? Dziś kiedy zarabiamy na wszystkim nic nie stoi n aprzeszkodzie aby również i na tej dziedzinie nie zbijać kokosów.
I tak, jadąc autobusem, gdzie się nie odwrócę to pięknje kuszące ciała (głównie pań), reklamujące różne części garderoby, tą intymną też. Lawina filmów, seriali i innych mass mediowych wyłączaczy świadomości, wysyła ku nam kod, którym rzekomo posługują się kochankowie między sobą. Śmiem jednak wątpić, że 90% tych kontaktów wypełniają czynności prokreacyjne, lub inne o podobnym chrakterze. Pozostałę 10% to wymiana dyplomatycznych uwag między kochankami.
Wszytko bardzo ładnie i miło, tylko, że jak dotychczas przyrost naturalny jest ujemny, a przecież taka ilosc zbliżen nie pozostawałaby bez wpływu na wskaźniki demograficzne.
W historii zwykle było tak, że każda postawa wywoływała antypostawę, każde przekonanie wywoływało antyprzekonanie, trend - antytrend itd. I po XIX wiecznej wizji jakże pięknej wizji miłości, mamy kontrreakcję w postaci uwydatniania innych jej aspektów.
(Wtręt: odnoszę wrażenie, że moda na ultraszczupłe modelki doszła do początku zmierchu, pierwsze znaki wahnięcia w drugą stronę, da się już zauważyć -wniosek:
Szanowne Panie do stołów).
Nie godząc się na zastaną wizję (wersję itd.) miłości, szukam więć własnej drogi. (Kontestacja zastanego stanu to cecha kazdego pokolenia. - o pokoleniach wypowiem sie kiedy indziej)
Oto spostrzeżenia: istotnie cielesność odgrywa, ogromną rolę w kontaktach międzyluidzkich.
W końcu jak jesli nie przez nasze ciała mamy wysyłac sygnały do partera (ki), jak też ma te sygnały druga osoba odebrać jak nie własnym ciałem, własnymi zmysłami? Delikatne mrugnięcie powiek, czy malutki ruch warg, to niesamowite bodźce, działające przecież niezbyt mocno na zmysły. Cos nadaje im szczególego znaczenia i potęguje doznania.
Wtedy też cielesność staje się drogą do duchowości. W grę wchodzą emocje i uczucia, które szybko okazują się, najsilniejszymy bodźcami. A są to przecież wartości abstrakcyjne. Ich istnienie, można tak łatwo obalić.
I oczy stają się światema a proste zetknięcie opuszków palców dłoni, staje się........